تردیدی نیست که اتریوم مهمترین بلاک چین جهان است و یکی از آن پروژههایی است که بهترین دورنما را برای پیشرفت و پذیرفته شدن از جانب افراد در آینده نزدیک دارد.
البته نویسنده این مطلب خودش طرفدار پروپاقرص اتریوم نیست و نه فقط اتریوم، بلکه هیچ بلاک چینی را کاملاً باور ندارد. حتی میگوید اگر کسی پیدا شود که همین امروز اکوسیستم فعالتر و پایدارتری نسبت به اتریوم به او نشان دهد، بهسرعت نظرش را تغییر خواهد داد. به همین دلیل در این مطلب به مشکلاتی پرداخته که در سال ۲۰۱۸ با اتریوم همراه بوده است (یا بهتر بگوییم مواردی که اتریوم باید در آنها بهبود یابد).
سه مورد اساسی که اتریوم واقعاً باید به فکر بهبود آنها باشد
برای من و شرکتی که مدیر فنی آن هستم، رشد و توسعه فناوریهای بدون نیاز به اعتماد و مفروضات اجتماعی از اهمیت زیادی برخوردار است. ما اصلا به مفهوم بلاک چین نیازی نداریم، مگر آنکه فناوریهای بهتر و یا مفروضات اجتماعی را ارائه کند که جامعه را از قید و بند واسطهگری و اعتماد به قدرتهای مرکزی آزاد کنند.
۱. جنبه قانونی
اتر بهترین ارزی است که بشر تا به امروز دیده است. اما بنیاد اتریوم اصلا در فکر بهرهبرداری از پتانسیل قانونی آن نیست.
همه برنامههای کاربردی ارزشمندی که تا کنون روی بلاک چینهای مختلف ایجاد شدهاند، کاربرد پولی داشتهاند. اما اتر با وجود اینکه میتواند از طریق قراردادهای درونزنجیرهای (قراردادهای هوشمند) مبادله شود، نمیتوان آن را صرفا یک «ارز دیجیتال» دانست.
دلیلش این است که اتر کاربردهای بیشتری دارد که عبارتاند از:
- ابزاری برای پرداخت
- ذخیره ارزش در طول زمان
- تسمیه ارزش (قیمت)
البته قابلیتهای اتر به همین سه مورد محدود نمیشود. این ارز میتواند با توجه به قوانین و شرایط مندرج در قرارداد بین طرفین مبادله شود، بدون اینکه به طرف سومی برای انجام توافقها یا حل اختلافات مربوط به قرارداد وابسته باشد.
اتر مفهوم تکاملیافته ارزی است که همیشه در ذهن انسان بوده است.
برای بیرونکشیدن این پتانسیل فوقالعاده، نباید فقط به توسعه آن در دو بُعد فنی و اجتماعی اکتفا کرد. در کنار آنها باید مسائلی نظیر مقیاس پذیری، کاربرد آسان و امنیت در مدیریت کلیدهای خصوصی را هم در نظر گرفت.
اما یکی از مسائلی که نظر من را به خودش جلب کرده است، مشکلاتی است که بین اتریوم (و همه بلاک چینها) با قوانین و مقررات جهان برای پذیرش گسترده اتر بهعنوان ارز جهانی وجود دارد.
بنیاد اتریوم برای توسعه این اکوسیستم کاری ستودنی انجام میدهد. مؤلفههای اصلی اتریوم و کارهای تحقیقاتی عالی که برای آن انجام شد، اتریوم را در سراسر دنیا ترویج کرد. اما این بنیاد به دلایلی که درحالحاضر نمیتوانم به شما توضیح دهم، هنوز هیچ کاری در زمینه تحقیقات قانونی انجام نداده است.
وقتی از تحقیقات صحبت میکنیم، منظور فقط تحقیق راجع به فناوری، کد و مفروضات اجتماعی نیست، درباره یافتن بهترین روشهای قانونگذاری ممکن نیز هست. بنیاد اتریوم بهمنظور توسعه آن بهعنوان یک ارز، باید تحقیقاتی را در زمینه قانونگذاری در سراسر جهان انجام دهد. حتی میتواند برای شرکتهای حقوقی جوایز نقدی در نظر بگیرد که بهترین چارچوبهای قانونی ممکن یا بهترین قانون جهانی را در قالب منبع باز ارائه دهند و کسبوکارهای مرتبط با اتریوم را ایجاد کنند.
میتوانید در این لینک جوایزی را که بنیاد اتریوم به موارد مختلف اختصاص داده است را ببینید. مشاهده خواهید کرد که در آن جایزه نقدی برای انگیزه بخشیدن به شرکتهای حقوقی وجود ندارد.
همچنین در طی آخرین کنفرانس توسعهدهندگان (Devcon) و در کنفرانسهای قبل از آن هم، هرگز ندیدم که پروژهها برای حلوفصل اختلافاتشان با قوانین و سیستمهای حکومتی در کشورهای مختلف و مطابقت با آنها تلاش کنند.
۲. متروپلیس
متروپلیس شکل تکاملیافته اتریوم است که از ابتدا ناقص بود و هنوز هم مشکلات آن رفع نشده است. به عقیده من، متروپُلیس هرگز به هدف اصلیاش که ارتقای اکوسیستم است نخواهد رسید.
فرض کنیم متروپُلیس پس از تقسیمشدن به دو هارد فورک هنوز هم منطقی و قابلقبول باشد (نظر شخصی من این است که اتریوم فعلی، بیزانس و اتریوم آتی قسطنطنیه است. واقعا نمیفهمم چرا دو هاردفورک باید روی بخشهایی از یک پروژه یکسان کار کنند وقتی میبینند همهچیز در حال خرابشدن است) و این را هم فرض کنیم که قسطنطنیه (کُنستانتینوپول) واقعا در شانزدهم ژانویه ۲۰۱۸ راهاندازی میشد (که نشد)، چه چیزی تغییر میکرد؟ حقیقت این است که مهمترین، مفیدترین و اصلیترین تغییری که باید در اتریوم حاصل شود، هنوز هم در آن گنجانده نشده است.
جاهطلبی و سختی (و نیز خطراتی) که در مسیر برقراری تعادل بین نوآوری و امنیت این پروتکل وجود دارد کاملا قابلدرک است، اما این اصلا قابلقبول نیست که هنوز هم آپکد پی گس (PayGas) معرفی نشده است و مطمئنا در نسخه کُنستانتینوپول هم خبری از آن نیست. قراردادهای هوشمند روی اتریوم همچنان برای تغییر وضعیت به یک تراکنش نیاز دارند و در غیراینصورت قابلاجرا نخواهند بود. این امر نشان میدهد که محدودیت فنی و اجتماعی قابلتوجهی در برنامههای کاربردی غیرمتمرکز وجود دارد.
تیم توسعه اتریوم تلاش میکند تا بهشکل همزمان مشکلات مربوط به مقیاسپذیری و کارامدی بلاک چین را با انتقال به شکل نوآورانهای از اثبات سهام، شاردینگ و زبان برنامهنویسی جدیدی که eWASM نامیده میشود حل کند و سپس این ویژگی را در پروتکل وارد کند.
بااینحال، بعید به نظر میرسد متروپلیس برخلاف صحبتهایی که در کنفرانسهای قبلی مطرح شد بتواند به موفقیت کامل دست یابد.
۳. ظهور دستگاههای ایسیک
این یکی از آن مواردی است که همگی تصور میکردیم دیر یا زود اتفاق بیافتد و دقیقا به موقع رخ داد. بیت مین (Bitmain) تجهیزات مخصوص برای استخراج الگوریتم ethash (و نیز equilash) را به بازار عرضه کرده که این موضوع نشان میدهد از خیلی وقت پیش این سختافزارهای اتریومی برای ماینینگ را تولید کرده است.
البته این بحث از حوزه این مطلب خارج است، ولی نیازی به گفتن نیست که تا چه اندازه این امر برای اتریوم مضر است و ایسیکها تا چهاندازه میتوانند به هر بلاک چینی آسیب بزنند.
بیشتر افراد جامعه اتریوم میخواهند تغییری سریع در اثبات کار ایجاد شود و منتظر اثبات سهام هستند که شاید بیش از یک سال زمان نیاز داشته باشد تا انجام شود. به نظر میرسد که پروژه آزمایشی ProgPoW گزینهای است که قرار است جایگزین ethash شود.
اینها مشکلاتی است که اتریوم در سال ۲۰۱۸ با آنها مواجه شد و باید فکری برای بهبود آنها کند. بااینحال، اتریوم تا به امروز (نمیدانم واقعا مدتی طولانی دوام میآورد یا نه) پیشگام یک جنبش فرهنگی، ادراکی و صنعتی مرتبط با جامعهای بوده است که دوست ندارد به اعتماد متکی باشد.
بیشتر بخوانید :
- ۲۰۱۷ سال بیت کوین، ۲۰۱۸ از آن اتریوم
- اگر بیت کوین طلای دیجیتال باشد، اتریوم سیلیکون دیجیتال خواهد بود
